Bez Zbywania

Stopnie, symbole i wskazania · Opublikowano:

Kryteria stopni niepełnosprawności: znaczny, umiarkowany i lekki według przepisów prawa

Stopień niepełnosprawności nie zależy od samej diagnozy medycznej, lecz od jej wpływu na zdolność do pracy i samodzielnej egzystencji. Ustawa i rozporządzenie precyzyjnie określają wymiar wymaganej pomocy oraz pojęcie opieki. Sprawdź, jak przypisać swoje codzienne trudności do konkretnych przepisów, by uzyskać właściwy stopień.

Znaczny stopień

Art. 4 ust. 1 ustawy o rehabilitacji: osoba z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolna do pracy albo zdolna do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej, i wymagająca, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Rozporządzenie (§ 29) wyjaśnia pojęcia:

Niezdolność do samodzielnej egzystencji to naruszenie sprawności w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb – samoobsługi, poruszania się i komunikacji (art. 4 ust. 4 ustawy). Przy kwalifikacji do znacznego stopnia wymóg niezdolności do pracy (lub zdolności wyłącznie w warunkach pracy chronionej) należy oceniać kumulatywnie z potrzebą opieki lub pomocy, z uwzględnieniem możliwości pracy na stanowisku przystosowanym lub zdalnie (art. 4 ust. 5).

Ważne: znaczny ani umiarkowany stopień nie zakazuje pracy. Taką osobę można zatrudnić u pracodawcy, który przystosuje stanowisko, albo w formie pracy zdalnej (art. 4 ust. 5).

Umiarkowany stopień

Art. 4 ust. 2: osoba niezdolna do pracy albo zdolna jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagająca czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych. Według § 30 rozporządzenia:

Czyli wystarczy, że osoba stale potrzebuje pomocy np. we współdziałaniu w leczeniu albo w prowadzeniu domu.

Lekki stopień

Art. 4 ust. 3: naruszona sprawność powoduje istotne obniżenie zdolności do pracy w porównaniu z osobą o podobnych kwalifikacjach i pełnej sprawności lub ograniczenia w pełnieniu ról społecznych, które da się kompensować przedmiotami ortopedycznymi, środkami pomocniczymi lub technicznymi. § 31: znacznie obniżona wydajność pracy; trudności w relacjach z otoczeniem wynikające z naruszonej sprawności.

Jakie choroby się liczą

§ 32 ust. 1 wymienia grupy schorzeń: m.in. upośledzenie umysłowe od umiarkowanego, choroby psychiczne (w tym zespoły otępienne), zaburzenia głosu, mowy i słuchu, choroby wzroku, narządu ruchu, epilepsję, choroby układu oddechowego i krążenia, pokarmowego, moczowo-płciowego, neurologiczne, endokrynologiczne i inne oraz całościowe zaburzenia rozwojowe. Każdej grupie odpowiada symbol.

Jak to wykorzystać w odwołaniu

Przypisz fakty ze swojego życia bezpośrednio do pojęć ustawowych. Zamiast ogólnego stwierdzenia o ciężkiej chorobie opisz konkretne czynności: codzienną pomoc w toalecie, ubieraniu i podawaniu leków trwającą ponad 12 miesięcy, co wprost wyczerpuje przesłankę konieczności sprawowania opieki w samoobsłudze (§ 29 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 rozporządzenia). Nasz kwestionariusz robi to samo: pyta o zdolność w każdym obszarze i pokazuje, którego kryterium dotyczy odpowiedź.

Sądy zmieniają stopień, gdy biegły potwierdzi skutki choroby: z umiarkowanego na znaczny na stałe przy chorobie neurologicznej (SR dla Warszawy Pragi-Południe, VI U 512/24), z lekkiego na znaczny z kartą parkingową przy schorzeniach narządu ruchu (VI U 180/24), z odmowy na lekki (VI U 165/24, VI U 182/24). Zob. wygrane.

Dostałeś niższy stopień niż poprzednio? To nie musi być prawidłowe – zwłaszcza gdy stan zdrowia się nie poprawił. Odwołanie w 14 dni: co zrobić.

## Źródła {#zrodla}