Bez Zbywania

Pierwsze kroki · Opublikowano:

Opis funkcjonowania do wniosku o orzeczenie: jak rzetelnie przedstawić ograniczenia

Członkowie zespołu orzekającego oceniają stopień samodzielności podczas badania, które z natury skupia się na wybranym momencie dnia. Rzetelny, pisemny opis funkcjonowania stanowi istotny dowód w aktach sprawy, do którego organ ma obowiązek się odnieść. Zobacz, jak opisać poszczególne sfery życia i jakich sformułowań użyć, by rzetelnie wykazać rzeczywistą potrzebę wsparcia.

Dlaczego to działa

Przy orzekaniu o stopniu bierze się pod uwagę m.in. ograniczenia w samodzielnej egzystencji i uczestnictwie w życiu społecznym (§ 3 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia w sprawie orzekania), a postępowanie obejmuje zebranie materiału o „możliwości funkcjonowania w życiu codziennym i pełnienia ról społecznych” (§ 33 pkt 1). Twój opis jest dowodem w sprawie (art. 75 § 1 k.p.a.). Zespół musi go rozważyć – a w uzasadnieniu wskazać, dlaczego czemuś nie dał wiary (§ 13 ust. 4).

Zasada nr 1: pisz o zdolności

Nie pisz „mąż robi zakupy”, tylko „nie jest w stanie sama zrobić zakupów, bo po 100 m musi usiąść, nie uniesie torby, gubi się w sklepie”. Kryteria stopni dotyczą tego, czy osoba potrzebuje pomocy innej osoby (art. 4 ustawy o rehabilitacji, § 29–31 rozporządzenia), a nie tego, jak rodzina podzieliła obowiązki ani czy w gminie są usługi opiekuńcze.

Druga zasada: pisz o najgorszych i typowych dniach, nie o najlepszych. Jeśli choroba ma rzuty albo „gorsze okresy”, opisz, jak często się zdarzają i jak długo trwają – to wprost kryterium umiarkowanego stopnia („czasowa pomoc… w okresach wynikających ze stanu zdrowia”, § 30 pkt 1).

Obszary, które warto opisać

  1. Samoobsługa: mycie, toaleta, ubieranie, jedzenie. Czy potrzebna pomoc fizyczna, czy wystarczy przypominanie i pilnowanie?
  2. Poruszanie się: w domu, schody, wyjście z domu, transport, sprzęt (kule, balkonik, wózek), upadki. Ważne dla pkt 9 – karta parkingowa.
  3. Komunikacja i rozumienie: mowa, słuch, wzrok, pamięć, orientacja, rozumienie pism i pieniędzy.
  4. Leczenie: leki, pomiary, iniekcje, opatrunki, wizyty, rehabilitacja – czy osoba poradzi sobie sama.
  5. Bezpieczeństwo: czy może zostać sama, co się dzieje w nocy, czy rozpoznaje zagrożenie (gaz, ruch uliczny, obcy ludzie).
  6. Prowadzenie domu i sprawy: zakupy, gotowanie, sprzątanie, urzędy, rachunki.
  7. Praca lub nauka: czy jest w stanie pracować, jak długo, w jakich warunkach; dziecko – szkoła, przedszkole, terapia.

Ten sam podział stosuje kwestionariusz – jego wynik możesz przenieść do generatora pism.

Przykład dobrego opisu

Słabo: „Mama ma demencję i wymaga opieki.”

Dobrze: „Mama (82 l., otępienie w chorobie Alzheimera od 2023 r.) nie jest w stanie sama przyjąć leków – w marcu dwukrotnie przyjęła podwójną dawkę, raz trafiła na SOR (karta w załączeniu). Nie pamięta, czy jadła. Wychodzi z domu w nocy; 12 maja odnalazła ją policja dwa kilometry od domu. Nie może zostać sama dłużej niż godzinę. Myje się tylko z pomocą – sama nie wejdzie do wanny i nie dobierze temperatury wody.”

Taki opis bezpośrednio odnosi się do ustawowych przesłanek: wykazuje zależność w samoobsłudze, konieczność stałego nadzoru oraz wsparcie w leczeniu, co stanowi mocny dowód na rzecz pkt 7 oraz – przy spełnieniu ustawowych warunków dotyczących niezdolności do pracy z art. 4 ust. 1 i 5 ustawy – na rzecz znacznego stopnia niepełnosprawności.

Dziecko: porównuj z rówieśnikami

U dzieci ocenia się ograniczenia „w porównaniu do dzieci z pełną sprawnością psychiczną i fizyczną właściwą dla wieku” (§ 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia). Pisz więc: „czterolatek nie sygnalizuje potrzeb fizjologicznych, rówieśnicy robią to od dawna”, „wymaga 6 godzin terapii tygodniowo i codziennych ćwiczeń w domu z rodzicem”. Zob. orzeczenie dziecka.

Napisz, czego żądasz

Na końcu wymień: o jaki stopień wnosisz, o które wskazania (7, 8, 9, 5, 6), o jaki okres (na stałe – jeśli lekarz pisze, że stan nie rokuje poprawy) i od kiedy istnieje niepełnosprawność. Dopisz wniosek o udział opiekuna.

Nie przesadzaj i nie zaniżaj. Opis ma być prawdziwy – w sądzie zweryfikuje go biegły i świadkowie. Ale nie pomijaj trudności ze wstydu: zespół nie może uwzględnić czegoś, o czym nie wie.

## Źródła {#zrodla}